Review: Is Netflix’ ‘Unsatiable’ echt zo vreselijk? Oh, het is erger…

Review: Is Netflix’ ‘Unsatiable’ echt zo vreselijk? Oh, het is erger…

Het internet stond er bol van: ‘Insatiable’ – een van de nieuwere Netflix series – was een draak van een serie. Een dikke tiener die door een vechtpartij met een zwerver ineens ‘magically skinny’ is en populair wordt. Het lef! Maar is dat wel echt zo? Wat als je de serie uitkijkt? Wel… het werd alleen maar slechter en slechter.

spoiler alert! 

Insatiable

Drama! Brand! Een dikke tiener valt af en is ineens gelukkig, bodyshaming! En eerlijk: toen ik de trailer zag, stond ik ook al klaar om vanaf de zijlijn moord en brand te schreeuwen (hey, is het internet iets anders dan schippers die aan wal staan? Don’t think so). Dus besloot ik toch maar eens te kijken wat die serie nu eigenlijk inhield en er mijn eigen mening over te vormen.

Van dikke tiener tot ranke wraakgodin

Wraak, daar draait het om in deze serie. Die tieners en volwassenen die het hoofdpersonage ‘Fatty Patty’ in haar dikke jaren lieten afzien, die wringt ze liefst van al persoonlijk de nek om. Oh, en een van de manieren waarop ze dat gaat doen om haar moordneigingen te onderdrukken, is in de missverkiezingwereld te stappen (go figure…).

insatiable-review-commentaar

Satire, iemand?

Wat mij opvalt, is dat veel mensen gewoon niet doorhebben dat deze serie een satire is. Nee, wacht… hoort te zijn. Want, laten we eerlijk zijn, de plots in deze serie zijn flinterdun, slecht uitgediept en je zou er zo aan voorbij kunnen gaan dat ‘Insatiable’ eigenlijk een duistere tienecomedy-satire zou moeten zijn. Maar dat haal je niet uit de trailer.

De missverkiezingwereld wordt flink belachelijk gemaakt, alle tieners die Slanke Patty inééns adoreren terwijl er ervoor op haar spuwden,… ik had zelfs het idee dat ze probeerden om de draak te steken met homoseksuelen en homokoppels (daar kon ik persoonlijk echt de humor niét van inzien). Alles is erg over the top en tegelijkertijd doodsaai.

Bodyshaming en demonen

Als het je lukt om deze serie te blijven volgen en niet na aflevering 1 of 2 af te haken (wat véél reviewers van deze serie kennelijk gedaan hebben, die verketterden de serie alleen al op basis van de trailer), schrijf je deze serie woedend af als bodyshaming. En he… er zitten inderdaad passages in waarbij ik met ongelofelijk gefronste wenkbrauwen zat te kijken. Haar dikheid? Oh, da’s een verschrompelde tweelingzus in haar die ze opgegeten heeft in de baarmoeder (ha-ha, toen had ze eigenlijk al problemen met eten)/ of een demon, kan ook nog. Daardoor is Patty een überbitch, het zou toch niets met haarzelf te maken hebben? Guess again…

insatiable-review

Rode draad in de knoop

Dé rode draad in deze serie is eigenlijk helemaal niet dat Slanke Patty ineens gelukkig is, mijn hemel, ze is allesbehalve. Ze moordt, kwetst, wreekt zich dat het een lieve lust is… maar het helpt niet. Ook als slanke den heeft ze nog steeds daddy-issues, haat ze haar drinkende moeder, zijn relaties nog steeds moeilijk en haat ze zichzelf nog steeds hartsgrondig (behalve inééns in de allerlaatste aflevering..die katharsis kwam écht veel te laat in de serie waarin ‘skinny is magic’ centraal staat). Oh, en ze heeft flinke psychopathische en narcistische trekjes.

Ze zou nu eigenlijk het leven moeten hebben waarvan ze als Fatty Patty altijd droomde: al die kilo’s minder en ze zou eindelijk gelukkig zijn. Drie keer raden: alle onderliggende issues zijn er nog, dus voelt ze zich misschien nog wel meer miserabel dan ervoor. Voor mij is dat een van de belangrijkste takeaways die ik uit deze draak van een serie haalde.

De grotere problemen van ‘Insatiable’, naast ‘Skinny is Magic’

‘Insatiable’ heeft nog grotere problemen dan de bodyshaming: als je de hele serie uitkijkt, (echt, Netflix, ik wil die uren in mijn leven terug!) zie je dat er echt meer gaande is. Behalve dat het zo slecht geschreven is (en dat ondanks bekende acteurs zoals Alyssa Milano die hun best doen om er nog ietwat geloofwaardigheid in te steken), staat de serie bol van de genderstereotiepen, slut shaming, body shaming, belachelijk maken van geloofsovertuigingen, huidskleurstereotiepen, lachen met verkrachtingen en pedofielen,…

Sociaal relevant?

Soms, zo heel soms en tussendoor, komen er sociaal relevante topics naar boven. Gay outings, de druk in de miss-wereld, de overall druk voor vrouwen om mager en mooi te zijn, hoe moeilijk vrouwen hun work-life balance kunnen houden, tienerzwangerschappen, onder druk gezet worden voor seks, je slecht in je vel voelen, zelfmoord overwegen,…

Helaas zijn dat de vreselijk slechte uitgewerkte plotlijnen, voel je helemaal niet mee met de karakters en vallen de enkele plotlijnen die interessant konden zijn, helemaal dood.

slechte-reviews-insatiable-bodyshaming

 

Mijn conclusie? Deze serie is echt een hot mess en is je tijd niet waard. Er staan betere series op Netflix… Ik heb het puur uitgekeken om er hier op Glamourista over te kunnen schrijven en ik wou zien waar deze trainwreck zou eindigen.

 

bronnen afbeeldingen: netflix.com

Glamourista

Cat mom – gek op Jeroen – reizen, make-up en fashion!

Find me on: Web

1 Comment

  1. Nathalie
    August 13, 2018 / 8:49 pm

    Merci om voor ons vol te houden 😉
    Ik was BIJNA nieuwsgierig geworden door de media-aandacht, maar jouw review beantwoord al mijn verdere vragen. Dus ik ga mijn tijd ECHT ergens anders in steken, thanx!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *